خداوند می فرمایند: 

هر گاه بنده ای مرا می خواند آنچنان به سخنان او

 

گوش می دهم که انگار بنده و آفریده ای جز او

ندارم.

 

اما شگفتا!!!!

 

بنده ام همه را طوری می خواندکه انگار همه

 

خدای او هستند جز من.