ولادت حضرت علی اکبر (ع)
ميلاد سرو بوستان ايستادگي، زيباترين گل باغ حسين (ع)! جوان رعنا و رشيد حسين (ع) يادگار علي (ع) گلستاني از زيباترين گل هاي فداکاري! و دريايي از آبيِ عطوفت، مبارک باد
و همچنین
خدا کند که جوانان زحقّ جدا نشوند
به صحبت بد و بدخواه مبتلا نشوند
سر عقيده خود پاى فشارند چو کوه
بسان کاه زهر باد جابجا نشوند
روز جوان مبارک
ایام نشاط و شور امت آمد هنگام سرور و اخذ حاجت آمد در روز سه و چهار ماه شعبان از جانب حق سه پیک رحمت آمد میلاد حسین است و ابوالفضل و علی یعنی که سه منشأ سعادت آمد آن ماه که ماه حاجتش میخوانند ما بین دو خورشید امامت آمد
ميلاد ستارگان آسمان ولايت حضرت امام حسين(ع) ، حضرت امام سجاد (ع) و حضرت عباس(ع) بر شما مبارك باد.
روز مَبْعَث، روزی است که حضرت محمد، پیامبر گرانقدر اسلام، به درجه پیامبری برگزیده شد. در تقویم هجری قمری، ۲۷ رجب روز مبعث است.
حضرت محمد مصطفی در روز (۲۷ رجب) سال ۴۰ عام الفیل، همزمان با سال ۱۳ پیش از هجرت پیامبر اسلام، در غار حرا، توسط (جبرئیل) و از سوی خدا به پیامبری نایل آمد و مأمور شد که چندخداپرستی و بتپرستی را از زمین بردارد و خداپرستی را رواج دهد و پیام وحی را به مردم برساند.
روز مبعث، روز برانگیختن خردهایی است که در تابوت خُرافه گرایی، هوس پرستی و جهل پیشگی دفن شده بود. روز مبعث روز تولّد عاطفه هاست؛ عاطفه هایی که در رقص شمشیرها زخمی می شد و در جنگل نیزه ها جان می باخت. آن روزها، دخترکان معصوم، به جای آغوش گرم مادر، در دامان سرد خاک می خفتند. جوانان بلندقامت، در جنگ جهالت ها، جان به بارش تیرها می دادند و زنان بی پناه، در بند اسارت می زیستند. آه که چه خارهایی به پای بشریّت می خلید و چه زخم هایی دل عاطفه ها را می خَست.
روز مبعث، روز مرگ قساوت ها و شرارت ها بود؛ روز مرگ کرامت هایی که به پای بت ها قربانی می شد؛ روز مرگ جهل و شرک و پرستش های ناروا بود.
مبعثش با اقرا باسم ربک آغاز
و با انا اعطیناک الکوثر بیمه
و با الیوماکملت لکم دینکم
جاودانه شد
عیدتان مبارک.
به پیشانی پرچین تو سوگند مادر
به افسانه شیرین تو سوگند مادر
هرگز نکنم مهر و وفای تو فراموش
تا وقتی که جسمم بکشد خاک در آغوش
به اندام رسایت که از غصه خمیده
به اشکای بلورت که هر لحظه چکیده
چه شب ها که به قنداقه و گهواره نشستی تا صبح
بخدا هرگز نکنم مهر و وفای تو فراموش
تا وقتی که جسمم بکشد خاک در آغوش
#########
چراغ خونه ام خاموشه امشب
کجایی مادر خوبم کجایی
کجایی تا کشی دست محبت
چو طفلان بر سر و رویم کجایی
کجایی مادر خوبم، کجایی کجایی
کجایی یار محبوبم، کجایی کجایی
#########
هنوزم نغمه لالای تو در گوش من مانده
غم دوری تو مادر مرا سوی فنا رانده
هنوزم نغمه لالای تو در گوش من مانده
غم دوری تو مادر مرا سوی فنا رانده
کجایی مادر خوبم، کجایی کجایی
کجایی یار محبوبم، کجایی کجایی
#########
هنوزم جز ره دامان تو راهی نجویم
کجایی تا برایم قصه گویی، قصه گویم
کجایی مادر خوبم، کجایی کجایی
کجایی یار محبوبم، کجایی کجایی
#########
بیایم هر شب هفته بشینم بر مزار تو
بریزم اشک خونین و کنم مادر نثار تو
اگر تاریکه ای مادر کنون جایی که آسودی
بسوزم همچون شمعی تا کنم روشن مزار تو
خداحافظ خداحافظ، خداحافظ تو ای مادر
تو را بسپارمت دست خدا تا هفته دیگر
خدا حافظ عزیز من امید دلنوازم
کنون رفتی ز پیش من بگو بی تو چه سازم
#########
خداحافظ عزیز من امید دلنوازم
کنون رفتی ز پیش من بگو بی تو چه سازم
بی انصافیست که تو را به شمع تشبیه کنم
زیرا شمع را میسازند تا بسوزد اما تو میسوزی تا بسازی
با سپاس و عرض تبریک فراوان
سرو خرامان منی ای رونق بستان من
چون می روی بیمن مرو ای جان جان بیتن مرو
وز چشم من بیرون مشو ای شعله تابان من
هفت آسمان را بردرم وز هفت دریا بگذرم
چون دلبرانه بنگری در جان سرگردان من
تا آمدی اندر برم شد کفر و ایمان چاکرم
ای دیدن تو دین من وی روی تو ایمان من
داغ تو دارد این دلم جای دگر نمیشود
دیده عقل مست تو چرخه چرخ پست تو
گوش طرب به دست تو بی تو بسر نمیشود
جان ز تو جوش میکند دل ز تو نوش میکند
عقل خروش میکند بی تو بسر نمیشود
خمر من و خمار من باغ من و بهار من
خواب من و قرار من بی تو بسر نمیشود
جاه و جلال من تویی ملکت و مال من تویی
آب زلال من تویی بی تو بسر نمیشود
گاه سوی جفا روی گاه سوی وفا روی
آن منی کجا روی بی تو بسر نمیشود
دل بنهند برکنی توبه کنند بشکنی
این همه خود تو میکنی بی تو بسر نمیشود
بی تو اگر بسر شدی زیر جهان زبر شدی
باغ ارم سقر شدی بی تو بسر نمیشود
بی تو نه زندگی خوشم بی تو نه مردگی خوشم
سر ز غم تو چون کشم بی تو بسر نمیشود
حضرت مولانا
من هر روز عاشق ترت میشم
اي مالك