منصوری گندمانی روح اله     gandoman  

فَإِذَا مَسَّ الْإِنسَانَ ضُرٌّ دَعَانَا ثُمَّ إِذَا خَوَّلْنَاهُ نِعْمَةً مِّنَّا قَالَ إِنَّمَا أُوتِيتُهُ عَلَى عِلْمٍ بَلْ هِيَ فِتْنَةٌ

هنگامی که انسان را ارزیابی رسد، خدا را می خواند سپس هنگامی که به او نعمتی دادیم. گوید: « این نعمت را به خاطر کاردانی خودم به من داده اند اما این وسیله ی آزمایش آنها است....»

علم بدون ایمان، انسان را دچار بیماری خود برتربینی می کند و این آغازی است برای همه ی کجی ها، افراد بامعرفت در همه حال چه در دوران سختی و چه در ایام خوشی با خدا ارتباط دارند. استعداد کسب علم از سوی خداست و علم وسیله ی امتحان الهی است. چنانکه مال، مقام و نعمت های دیگر، وسیله ی امتحان الهی هستند.